FUE varianten vergeleken: saffier, DHI of handmatige implantatie, wat kiest u

Samenvatting

Over FUE wordt gesproken alsof het één techniek is. Het is een familie. Onder dezelfde afkorting leven verschillende manieren samen om grafts te oogsten, kanalen te openen en de grafts te plaatsen, en die keuzes leveren op hetzelfde hoofd niet hetzelfde resultaat op.

Deze vergelijking neemt de drie stappen apart, want daar zitten de echte verschillen tussen klinieken. De rest is vaak niet meer dan commerciële woordenschat.

Wat een vergelijking van FUE varianten echt moet vergelijken

Infographic met naast elkaar de vrouwelijke cyclus en de mannelijke cyclus van haarverlies in vijf stappen, van vol haar tot gevestigde kaalheid, met het opschrift haarverlies alopecia

Voordat u een instrument kiest, moet duidelijk zijn wat er behandeld wordt. De overgrote meerderheid van de transplantaties betreft androgenetische alopecia, de geleidelijke uitval die samenhangt met de erfelijke gevoeligheid van de haarzakjes voor hormonen. Die uitval verloopt in fasen, bij mannen beschreven door de schaal van Norwood.

Het bereikte stadium, het te bedekken oppervlak en de toestand van het donorgebied sturen al het overige. Een FUE variant die past bij beginnende inhammen is niet noodzakelijk de juiste keuze bij een gevestigde kaalheid.

De gemeenschappelijke basis: FUE

Gedeeld beeld van een chirurgisch team met loepbrillen dat werkt op een geschoren schedel met paarse markeringen, naast een petrischaal waarin grafts in dichte rijen op gaasjes liggen

FUE, voluit Follicular Unit Extraction, haalt de folliculaire eenheden een voor een weg. Een folliculaire eenheid is het natuurlijke groepje van één tot vier haren dat samen groeit. De arts omcirkelt elk groepje met een cilindrische punch van minder dan een millimeter, neemt het weg en bewaart het gekoeld tot aan de implantatie.

Alle varianten delen die basis. Wat hen onderscheidt, komt daarna.

De extractie: handmatige punch, motor of robot

Montage van vier beelden van robotsystemen voor haartransplantatie, waaronder een ARTAS-arm boven het hoofd van een patiënt en een console met gelede arm die door een technica wordt bediend

De punch kan met de hand worden vastgehouden of op een motor worden gezet. Robotsystemen gaan verder: de ARTAS-arm herkent de haarzakjes met een camera en boort in plaats van de arts, terwijl consoles met afzuiging van het type NeoGraft de graft in één beweging losmaken en opzuigen.

Het argument is snelheid. De keerzijde zit in de selectie: een algoritme neemt wat de sensor herkent, een ervaren chirurg kiest bewust wat er meegaat. Bij licht, krullend of erg fijn haar wordt dat verschil groter. Het haartype weegt hier even zwaar als de apparatuur, en dat geldt ook voor kroeshaar en krullend haar.

Het openen van de kanalen, de stap die vergeten wordt

Tussen de extractie en de implantatie zit een fase die weinig patiënten kennen: het aanmaken van de ontvangende plekjes. De arts opent duizenden microkanalen in de kale zone en bepaalt voor elk kanaal de hoek, de diepte en de richting. Daar wordt beslist of het eindresultaat natuurlijk oogt.

Het metalen mesje

Een arts in operatiekleding gebogen over de haarlijn van een liggende patiënt, met een dun instrument tussen duim en wijsvinger

Dit is de klassieke methode. Een plat stalen mesje met een rechthoekige doorsnede. Het werkt, maar het wordt bot na duizenden incisies en opent kanalen die breder zijn dan nodig. Een te breed kanaal betekent een graft die verschuift en een wondje dat er langer over doet om te sluiten.

Het saffieren mesje

Close-up van de V-vormige geslepen punt van een saffieren mesje boven een reeds ingesneden hoofdhuid, naast een meshouder in een gehandschoende hand

Het saffieren mesje is geslepen uit een synthetisch kristal en heeft een V-vormige punt. Het blijft veel langer scherp en snijdt een smaller kanaal met een driehoekige doorsnede.

Dat is niet alleen een brochureverhaal. Ahmad en Ismail (2021) berekenden het wondoppervlak dat verschillende mesgeometrieën veroorzaken bij uiteenlopende insteekhoeken. Het saffieren mesje onder 30 graden gaf de kleinste beschadiging, het rechthoekige mesje de grootste. En hoe schuiner de hoek waaronder het mesje binnengaat, hoe minder het weefsel te lijden heeft. Een vrijwel scherende incisie beschadigt duidelijk minder dan een loodrechte.

De implantatie: pincet of implanterpen

FUE met handmatige implantatie

Gedeeld beeld van een chirurg met loepbril die werkt op een met marker afgetekende schedel, naast een fijn pincet dat een graft plaatst in een reeds dicht beplante ontvangende zone

Hier worden eerst de kanalen geopend en daarna de grafts een voor een met een pincet geplaatst. Het gaat traag. Het geeft de arts volledige controle over de lokale dichtheid: de kanalen zijn zichtbaar, en de keuze valt kanaal per kanaal welke het eerst wordt gevuld, en met welk type graft.

Patiënt zittend voor een logomuur van de kliniek, de voorhoofdszone volledig bedekt met vers geplaatste grafts, terwijl een assistente een gaasje tegen de zijkant van het hoofd houdt

Dit is de aanpak voor grote oppervlakken, waar een beperkt aantal grafts verstandig verdeeld moet worden. Handmatige FUE vraagt een goed getraind team en maakt de operatiedag langer.

DHI en de Choi-pen

Twee gouden implanterpennen boven een geschoren hoofdhuid tijdens het plaatsen van de grafts, gehanteerd door twee artsen met mondmasker

DHI werkt met een implanterpen, de Choi-pen, waarin de graft wordt geladen voordat hij in de huid wordt geduwd. Incisie en plaatsing gebeuren in één beweging. De graft brengt daardoor minder tijd buiten het lichaam door, en de hoek wordt op het moment van inbrengen zelf bepaald.

Macrofoto van een hoofdhuid met vers geplaatste grafts tussen de bestaande haren, zonder dat de ontvangende zone geschoren is

Het tweede voordeel geeft vaak de doorslag: er kan tussen reeds aanwezige haren worden geïmplanteerd. Zo wordt een transplantatie zonder scheren van de ontvangende zone mogelijk, en kan dunner wordend haar worden verdicht zonder van nul te beginnen. De keerzijde is tijd: elke pen moet graft na graft opnieuw worden geladen.

Veel dossiers kiezen trouwens niet. Een hybride aanpak houdt de pen voor de haarlijn en het pincet voor de rest van de schedel.

Wat de studies over deze instrumenten zeggen

De literatuur is voorzichtiger dan de verkooppraatjes. Von Albertini en von Albertini (2017) stelden rechtstreeks de vraag of implanterpennen de grafts beschadigen tijdens het laden en het plaatsen: de gegevens bleven beperkt, en de hand van de operator woog zwaarder dan het instrument zelf.

Bansal en collega’s (2019) volgden 104 patiënten bij wie met een pen werd geïmplanteerd in vooraf geopende kanalen. De hergroei werd zichtbaar tussen twee en vijf maanden, en de kaalheidsscore verbeterde duidelijk bij bijna zeven op de tien patiënten. Hun conclusie gaat over manipulatie: hoe minder een graft wordt aangeraakt, hoe beter hij overleeft. De auteurs geven zelf aan dat er geen objectieve meting van de hergroei is verricht, wat uitnodigt om die percentages te nemen voor wat ze zijn, een klinische beoordeling en geen telling.

Kasai en medeauteurs (2023) vergeleken bij dezelfde patiënten twee manieren om de ontvangende plekjes te openen, de spleet en het ronde gaatje. Het gaatje was significant sneller, met een beter zicht op de reeds gemaakte plekjes. Niets spectaculairs, maar het laat zien hoezeer zulke technische microkeuzes de operatiedag bepalen.

FUE en FUT: de vergelijking die nuttig blijft

Nederlandstalige infographic FUT vs FUE met links de vier stappen van FUT, van het nemen van een strip huid tot het inzetten van de grafts, en rechts de vier stappen van FUE, van de incisie rond de haarfollikels tot de implantatie van de grafts

Alle tot hier besproken varianten zijn FUE. Daartegenover neemt FUT een hele strip hoofdhuid weg, die met hechtingen wordt gesloten.

Vergelijking van twee geschoren nekken, links een doorlopende horizontale littekenlijn, rechts verspreide en nauwelijks zichtbare extractiepuntjes

Op het donorgebied springt het verschil meteen in het oog: één doorlopende lijn aan de ene kant, een fijne spikkeling van puntjes aan de andere. Dat heeft de praktijk doen kantelen, en het verklaart waarom de huidige haartransplantatie technieken zich allemaal rond de extractie per eenheid hebben gevormd.

Hoe de techniek werkelijk gekozen wordt

Dr. Cinik in witte jas die de hoofdhuid van een patiënt onderzoekt met een handbediend analyseapparaat

Geen enkele variant is in het absolute beter. De beslissing valt na onderzoek van de hoofdhuid, meting van de donordichtheid en een gesprek over wat de patiënt werkelijk wil bereiken. Een man van 28 bij wie de kaalheid nog voortschrijdt, krijgt niet hetzelfde plan als een man van 50 bij wie de situatie stabiel is.

Lachende patiënt voor de logomuur van de kliniek, met opgestoken duim en een dichte, scherp afgetekende haarlijn

Onthoud twee dingen. Kanalen openen met een saffieren mesje beperkt de schade aan de huid, met cijfers erbij. En de keuze tussen pincet en implanterpen hangt vooral af van het te behandelen oppervlak en van de vraag of er in de ontvangende zone haar te behouden valt. De rest ligt bij het team dat opereert, wat verklaart waarom de ingrepen zich concentreren in enkele centra die gespecialiseerd zijn in haartransplantatie Turkije.

Bronnen

Ahmad, M., en Ismail, M. (2021). Effect of different shapes of recipient site creation micro-blades at varying angles and wound injury. Journal of Cosmetic Dermatology, 20(11), 3610-3615. https://doi.org/10.1111/jocd.14006

Bansal, A., Sethi, P., Kumar, A., Sahoo, A. K., en Das, P. (2019). Use of implanters in premade recipient sites for hair transplantation. Journal of Cutaneous and Aesthetic Surgery, 12(4), 250-254. https://doi.org/10.4103/JCAS.JCAS_33_19

Kasai, Y., Tsushima, A., en Abe, N. (2023). Recipient site creation for hair transplantation: a prospective half-side comparison study of hole versus slit. JPRAS Open, 37, 52-54. https://doi.org/10.1016/j.jpra.2023.06.002

von Albertini, C., en von Albertini, M.-A. (2017). Does the use of implanters affect the quality of FUE grafts? Hair Transplant Forum International, 27(3), 96-99. https://doi.org/10.33589/27.3.0096